Spółka cicha

Spółka cicha to forma działalności gospodarczej, która w przeszłości była uregulowana przepisami kodeksu handlowego z 27 czerwca 1934, jednak wprowadzenie kodeksu cywilnego z roku 1964 regulacje te uchyliło. W związku z tym osoby, które tworzą spółki ciche powinny stosować się do tzw. przepisów ogólnych, których niestety nie da się odnieść do przypadków szczególnych, które mogą zajść w spółkach. 
 
Umowa spółki cichej nie posiada szczegółowych regulacji, podobnie jak umowa franchisingowa czy umowa know-how. Istotą spółki cichej jest wniesienie przez jednego ze wspólników, tzw. wspólnika cichego, wkładu majątkowego na rzecz innego kontrahenta prowadzącego przedsiębiorstwo lub inną działalność zarobkową. Przedsiębiorca jak i cichy wspólnik może być osobą fizyczną, prawną albo spółką osobową. Jeden przedsiębiorca ma możliwość zawarcia umowy osobno z kilkoma cichymi wspólnikami, ponieważ łączy z każdym będzie łączyć go osobny stosunek prawny. Wspólnik pozostaje bez uprawnień prawodawczych, spółka nie działa pod wspólną firmą. Wspólnik cichy ma jedynie prawo do udziału w zysku przedsiębiorstwa, uregulowanego najczęściej w umowie. Jeśli natomiast nie jest to uregulowane, wtedy zyski dzielone są według tzw. zasady słuszności. W umowie można zawrzeć dodatkowe uprawnienia lub obowiązki. 
 
Spółka cicha jest rozwiązywana wraz ze śmiercią przedsiębiorcy, nie wspólnika cichego. Spadkobiercy wspólnika cichego mają prawo ustalić osobę, która przejmie jego obowiązki po śmierci.